Eikelbergwandeling

Het zal u zeker niet ontgaan zijn, maar het is schitterend lenteweer. Weer eens tijd om de benen extra te strekken, dan alleen maar in de luie zetel.

Het aanbod aan wandelmogelijkheden en routes is best wel aardig voorzien op het internet, waarbij de keuze uitging naar een namiddag in de regio van Aarschot. Na een knieoperatie is het wel een poosje geleden dat er voor trips gekozen werd van meerdere kilometers, dus best een start van een kleine 9 km.

Vroeger stak ik heel veel tijd in het uitzoeken van zelfgemaakte wandelingen door middel van opgesomde knooppunten, waarbij je vertrekt en aankomt bij hetzelfde punt. Maar dat liep niet altijd van een leien dakje. Nu is het pakken eenvoudiger om geschikte routes te treffen.

Op de Hondsheuvel te Gielrode nabij de Moedermeule ging onze wandeling op zondag 16/02 van start. Op een klein kaartje waren de knooppunten genoteerd om dus feilloos het 8,6 lange km-traject Eikelbergwandeling te kunnen genieten. Ik noteer hier even de nummers: 7 – 705 – 79 – 704 – 708 – 702 – 701 – 76 – 72 om alzo terug bij 7 toe te komen. Maar heb jij persoonlijk zin om een 13 km-traject Ijzerzandsteenwandeling af te leggen met vertrek aan dezelfde molen, het kan eveneens.

In totaliteit was het best een aardig ontspannen wandeling, met prachtige vergezichten en mooie natuur. Het minder aangename was het lawaai van gemotoriseerd verkeer van een nabijgelegen autosnelweg, vraag me niet dewelke. Tegen valavond bij de terugkeer naar de molen viel het ons eveneens sterk op dat er een enorm luchtverkeer boven die streek. Maar van ronkende vliegtuigturbines, neen dat viel reuze mee. Het was meer als een glijdende zweefvlucht dat de ene na de andere de juiste baan zocht naar Zaventem.

Het was al donker toen wij terug aan de auto waren, de parking die bij onze aankomst nog slechts een plaats had, stond er nu verlaten bij. Heb je zin in een koffie, vroeg ik aan mijn partner? Naast de Moedersmeule is een bistro gelegen, en het warm gezellige interieur en het zeer vriendelijke personeel, nodigde ons uit, om er ook te blijven eten, alvorens huiswaarts te rijden richting Antwerpen, al of niet via die snelweg, dan over de landelijke weg.

Na deze eetgelegenheid vroeg ik aan het koppel dat aan dezelfde tafel als de onze zaten, of zij misschien wisten welke E-autostrade iets verderop lag. Want mijn argumentatie was: Ik ken meer van E-nummers dan van de nummering van autostrades. De man reageerde op een gezellige manier, met de vinger beduidend: Bent u professor of zo? En alzo begon ik te vertellen over hoe wij mensen allemaal worden bedot, op het vlak van voeding. Maar daarover ga ik het niet hebben, misschien in een andere blog of bericht. Maar naar mijn bescheiden mening is ieder mens naar mijn veronderstelling, oud en wijs genoeg om te beseffen wat gezonde voeding inhoudt. Kan je niet wachten en wil jij toch meer te weten komen, bied Scienta nova u veel nuttige info.

4 opmerkingen over “Eikelbergwandeling”

    1. Bonsoir NadineC,
      Je trouve très agréable que vous me fassiez ces très beaux voeux en néerlandais. Vous pouvez, si possible, réagir à moi dans votre langue maternelle.
      Sincères salutations,
      Marc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *